Historia kościoła

Historia budowy kościoła i jego architektura:

Kościół obecny murowany, wybudowany w stylu gotyckim w końcu XV w., obrabowany i spalony przez Szwedów, wkrótce w 1696 r. odbudowany. Od strony południowej dobudowano murowaną kaplicę. W latach 1898–1901 gruntownie został przebudowany, wg planów arch. Konstantego Wojciechowskiego. Dobudowano wówczas kaplicę południową, kruchtę zachod¬nią, podwyższono mury kościoła z wzniesieniem nowych sklepień, odrestaurowano szczyty i koś¬ciół pokryto nowym dachem. Jest to kościół w stylu późnogotyckim, jednonawowy, wydłużony, z krótkim, węższym, półkoliście zamkniętym prezbiterium. Po bokach nawy dwie neogotyckie kaplice, przy nich od wschodu dwie małe ćwierćkoliste dobudówki mieszczące zakrystię i skarbczyk. Przy nawie od zachodu neogotycka kruchta. Ponad półkolistą tęczą krucyfiks z XVIII w. odrestaurowany w 2003 r. Kościół oszkarpowany. Fasada zwieńczona schodkowym szczytem przerabianym dwukrotnie; w końcu XVII w. i w 1898 r. – ożywionym płycinami zamkniętymi półkoliście oraz dwoma owalnymi oknami. Dach nad nawą dwuspadowy z wieżyczką na sygnaturkę, nad prezbiterium dach stożkowy. W latach 1994–1996 wymiana konstrukcji dachowej i pokrycie całości blachą miedzianą. W 2001 r. załączono elektryczne ogrewanie podłogowe. W 2003 r. położono murowaną posadzkę.

Wyposażenie kościoła:

2 ołtarze boczne późnobarokowe z XVIII w. z obrazami: Dzieciątka Jezus w sukience z XIX w. oraz MB z Dzieciątkiem z drugiej poł. XVII w. (w sukienkach z końca XVII w.). W neogotyckim ołtarzu głównym obraz św. Augustyna z XVIII w., przemalowany. Ambona z końca XVIII w., odrestaurowana w 2003 r. W neogotyckich stallach boki, drzwiczki i zwieńczenie w postaci fryzu herbowego z pocz. XVI w., całkowicie odrestaruwoane w 2003 r. Obraz MB z Dzieciątkiem XVII w., restaurowany w 1951 r. 3 płyty nagrobne z marmuru, renesansowe: Zofii Bratoszewskiej, Doroty z Orłowskich Bratoszewskiej i zatarta z herbem Gryf. Cztery witraże z pocz. XX w. uzupełnione w latach 2001–2003 siedmioma nowymi w stylu nawiązującym do istniejących. Ornat z bokami ze złotolitego pasa polskiego z XVIII w., drugi z bokami z tegoż wieku. Dzwonnica drewniana z XVIII w., konstrukcji słupowej, czworościenna, dołem szalowana, nakryta dachem namiotowym, gruntownie odnowiona w 1998 r.

Źródło: Archidiecezja Łódzka

Kościół Św. Augustyna w Bratoszewicach